De reis van Vicksburg naar Memphis, zo'n 220 mijlen, ging efficient: 4 uur rijden zonder stop. Onderweg vele akkers, waarvan de meesten droog, dor en al omgeploegd. Op sommige akkers stond nog wat katoen. Ook kenmerkend voor het landschap zijn de geclusterde graansilo's die als korte, zilveren raketten in het landschap staan. Ook hier geen gebrek aan kerken en bijbehorende banners met godvrezende teksten. Alle smaken zijn vertegenwoordigd: baptisten, 7e dag adventisten, Pinkstergemeentes en zelfs katholieken, hoewel deze in de minderheid zijn. Je kunt bijna nog beter socialist zijn dan katholiek. De mensen wonen in krotten, bijna vervallen woonwagens, maar de kerken staan goed in de verf. Ook dat is een keuze.
Ons hotel in Memphis is het Heartbreak Hotel, naast Graceland, het landgoed dat Elvis Presley kocht op zijn 22e en waar hij gestorven is in 1977.
Graceland bewaren we echter voor morgen - we zijn eerst naar Downtown Memphis vertrokken.
Memphis heeft vele muziekgrootheden voortgebracht. De slaven die hier op de katoenvelden werkten zongen gospels, waaruit de blues is ontstaan. Uit de blues is de rock 'n roll voortgekomen, wat gezien wordt als een blanke variant op de blues. Daarna heeft Memphis een belangrijke rol gespeeld voor de soulmuziek.
Grote namen uit Memphis zijn, naast Presley, B.B. King, Booker T. and the MGs, Al Green, Isaac Hayes, om er maar een paar te noemen. Bekende muzieklabels cq. opnamestudio's uit Memphis zijn Sun Records, STAX en Hi Records. Memphis was een kruispunt van vermenging van culturen en muzikale stromingen.
Aanvankelijk waren blanke en zwarte muziek in het openbaar gescheiden. Dat leidde tot rare situaties: hits oorspronkelijk ingespeeld door zwarte en witte muzikanten werden live door witten gespeeld, totdat dat niet meer houdbaar was. Niet eens zo heel lang geleden trouwens...
Een en ander hebben we kunnen zien en horen in een heel goed en leuk opgezet museum, het Memphis Rock n Soul Museum, tegenover de fabriek van de Gibson gitaren (!).
Beale Street is de straat waar alle grote namen hebben gespeeld. Nu is dat deel getransformeerd in een paar blokken met bars, restaurants en winkeltjes. Erg gezellig. We hebben in een Ierse pub (met een leuk bluesduo) wat gedronken en in een andere tent wat gegeten (met een zo mogelijk nog betere bluesband). Het eten is hier heerlijk! Over menging van culturen gesproken - best of different worlds!
We hebben nog een rondje gelopen en kwamen uit bij de Mississippi!
Downtown is alles blues, met weinig referenties naar Elvis - daar zijn kennelijk voldoende andere plaatsen voor.
In het hotel hebben we nog een slaapmutsje genomen, kijkend naar een DVD die op een scherm geprojecteerd werd, uiteraard met de ongekroonde rock 'n roll koning in de hoofdrol. Alles in dit hotel is Elvis, wat natuurlijk te verwachten was. Zelf heeft hij het gebouw echter al verlaten…
Door rare internetfratsen is dit schrijfsel niet op tijd geplaatst. Later meer!
Muziektip van de dag: Robert Johnson - Crossroad
Geen opmerkingen:
Een reactie posten