Treurig maar waar, we hebben New Orleans en zelfs Louisiana alweer verlaten. Dat is het nadeel van zo'n reis; er zijn plekken waar je wel wat langer zou willen blijven, en je wordt naar oorden gestuurd waar je zelfs nare collega's niet naar toe zou willen sturen. Dit alles bij wijze van spreken natuurlijk, we weten immers niet wie er allemaal mee lezen (aan het aantal hits te zien meer dan we weten). Geen hoogtepunten zonder vlakke stukken toch?
Zo veel dingen hebben we nog niet gedeeld met betrekking tot New Orleans. Katrina, de orkaan die grote delen van New Orleans blank zette in augustus 2005, lijkt al weer vergeten. Er zijn nog wel wat boekjes te koop, maar dat is dat, zo lijkt het. In de aanloop naar onze trip hebben we "Zeitoun" gelezen, van Dave Eggers, over een aannemer van Syrische afkomst uit New Orleans. Zijn vrouw en kinderen waren New Orleans al ontvlucht toen de orkaan op komst was, maar hij, Zeitoun dus, besloot om daar te blijven om op het huis en het bedrijf te passen. Toen de dijk doorbrak peddelde hij met zijn kano door de straten van New Orleans en heeft en passant nog veel mensen geholpen. Er heerste echter veel chaos - berovingen, overvallen en plunderingen waren aan de orde van de dag. Op een gegeven moment werden ook Zeitoun en een paar vrienden verdacht van terrorisme en werden ze opgesloten. Zeer lezenswaardig boek (koop het, of je kan het ook van ons lenen hoor!), zie ook hier en daar. We dwalen af....
We hebben het nog niet gehad over Cajun, voodoo, straatartiesten, om waar wat te noemen.
We hebben hier al veel "wilde" beesten gezien, zoals wasberen (racoon), maar dan wel dood, langs de weg. Vanochtend ook een middelgrote bambi, kont nog omhoog en achterpoten wijd uiteen, met een wang plat op het asfalt, bij de middenberm. Wellicht was ie ook vannacht in de Bourbon Street geweest en lag ie zijn roes uit te slapen, maar zo zag het er niet naar uit. Ook huisdieren zijn op de snelwegen nogal eens slachtoffer van een aanrijding.
Terug naar de dag van vandaag, 10-10-10. Vanochtend hebben we New Orleans verlaten, weer terug richting Baton Rouge en daarna over de I-60 North richting Natchez. Natchez ligt 170 mijlen ten noorden van New Orleans, in de staat Mississippi (the Magnolia State). Ondanks een file vanwege wegwerkzaamheden in combinatie met een rits auto's naar een rodeo, waren we al vroeg in de middag ter plekke. Wel even wennen; het wereldse en ontzettend gezellige New Orleans lijkt in niets op het stille, uitgestorven Natchez. Géén kip op straat, alle winkels, bars en restaurantjes gesloten, beetje kil, ondanks de (nog steeds) hoge temperaturen.
We zijn meteen weer op stap gegaan, naar Longwood, een achthoekig huis uit 1860, gebouwd in opdracht van de familie Nutt. De familie zou Nederlandse roots hebben en Knutt hebben geheten, maar de K was er ergens afgevallen. Voor wie het gelooft, want de Amerikanen hebben altijd wel een gek verhaal als ze horen dat je uit NL komt (My Dutch tulips are not eaten by the rabbits - Dutch tulips are the best!!).
Als gevolg van de burgeroorlog zijn alleen de kamers op de begane grond afgekomen, maar is de rest van het huis nooit afgebouwd. Niets van te zien aan de buitenkant, maar hoe buitengewoon bizar aan de binnenkant. Het echtpaar Nutt kreeg overigens elf kinderen, waarvan er slechts twee de volwassen leeftijd hebben gehaald. Ze hadden hun fortuin gemaakt met katoen, hadden dus plantages. Maar onze Haller Nutt was een goeie hoor.... hij was opgegroeid met een zwarte jongen, en die mocht zijn meesterknecht worden. In het huis hangt zelfs een schilderij van hem, uitzonderlijk voor die tijd.
Ook hier sluiten musea en dergelijke rond een uur of vier in de middag - erg onhandig. Onderweg naar het hotel kwamen we langs het Visitor Center, en hebben hier wat folders gegraaid voor morgen.
Aan het einde van de middag zijn we naar "Natchez Under The Hill" gestrompeld, een gebiedje aan de Mississippi met "winkeltjes, restaurants en bars" volgens de Kuoni (onze reisorganisatie) bijsluiter. Geen winkels, één bar en één restaurant. Tel uit je winst! Wat wel klopte was het schip wat in de Mississippi ligt, waar je kan gokken en eten. De boot is volgedouwd met trekkasten, waar overwegend oude vrouwtjes zitten te spelen, soms op meerdere machines tegelijk. We hebben ook een poging gedaan, maar na een aanvankelijk goede start keerden de kansen.
We hebben nog een buffetje gedaan op de boot en zijn weer terug naar huis geklommen (bergje op), bij zonsondergang, dus weer mooie plaatjes kunnen trekken van de Mississippi, de brug over en de omgeving.
Morgen verlaten we Natchez om naar Vicksburg door te trekken. Een korte rit, dus we kunnen de ochtend gebruiken om nog wat van Natchez te zien. Vicksburg is vooral bekend vanwege de Amerikaanse burgeroorlog, welke ons allebei niet bijzonder kan bekoren. We'll see!!
Rest ons nog .....
De muziektip van de dag: Ry Cooder - Down in Mississippi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten