We vertrokken in de mist - prachtig gezicht in the Smokies. De mist was echter snel verdwenen en al rap scheen de koperen ploert dat het een aard had. We konden lekker doorkachelen en waren al vroeg in de middag bij het hotel. Omdat de kamer nog niet klaar was, zijn we na het achterlaten van de koffers direct het stadje ingereden.
Charleston is vernoemd naar Charles II van Engeland, een tijdje geleden alweer. Het stadje is gesticht in 1670. Het centrum is dus al vrij oud en bijzonder aardig. Het wordt beschouwd als één van de mooiste steden van het zuiden, volgens onze reisgids, en voor zover we dat kunnen beoordelen onderschrijven we dat.
Er is veel architectuur over van voor de Burgeroorlog (het antebellum), maar ook van na die tijd is er één en ander te zien. Zo zijn er Victoriaanse gebouwen, maar ook Jugendstil en andersoortige stijlen.
Charleston ligt aan de Atlantische oceaan en aan het grote aantal mariniers dat er rondloopt te zien heeft het een marinebasis. Aan de zee ligt overigens een heel leuk parkje, met wat fonteinen en zitjes, een bomenlaantje, heel sfeervol.
Verder was het vandaag bruidjesdag - we hebben er vele geteld, meestal met aanstaande of kersverse echtgenoot.
We hebben vanavond gegeten in een leuke tent in een oude kerk, genaamd Mad River. Het was een soort sportsbar, met aan alle wanden meerdere televisieschermen. Op het grootste werd een American football wedstrijd getoond, tussen Michigan en Iowa, allebei niet echt naast de deur. Het viel op dat er veel fans waren van Michigan. Beetje vreemd, niet? Navraag leerde dat alle Michigan-fans die nu in Charleston wonen hier steeds bij elkaar komen als hun team speelt. Michigan verloor overigens, 28 - 38.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten